تبلیغات

ENVIRONMENT & MJM & BIODIVERSITY - مناطق چهار گانه محیط زیست
 
ENVIRONMENT & MJM & BIODIVERSITY
*کتابخانه حیات در حال سوختن است و ما حتی عناوین این کتابها را نمی دانیم*
                                                        
درباره وبلاگ

با زمین سخن بگو و به تو خواهد آموخت؛

بر خود لازم دیدم به عنوان عضو کوچکی از این خانواده بزرگ و سبز اندیش حق تکلیف ادا کنم و به منظور اطلاع رسانی، ارتباط، پیشبرد ارتقای علمی، تعامل بین افراد، و نیز ارتقاء و جا اندازی فرهنگ محیط زیستی این تار نمای در پیش رو را ایجاد کنم.

««««««««خواهشمنداست ما را از راهنمایی ها و نظرات سازنده خود بی نصیب نفرمایید.»»»»»»»»

و نخواهیم مگس از سر انگشت طبیعت بپرد. و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون. و بدانیم اگر کرم نبود ، زندگی چیزی کم داشت. و اگر خنج نبود ، لطمه میخورد به قانون درخت. (سهراب سپهری)

مدیر: mohammad jaber movahedi
نظرسنجی
کدام یک از این گروه موجودات زنده را دوست دارید؟










پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • آخرین بازدید :
  • کل بازدید :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بروز رسانی :
صدای پرندگان
معرفی به دوستان
Translate
کشور پهناور ایران دارای محیط زیست غنی و متنوعی است. به دلیل دارا بودن آب و هوای چهار فصل در مناطق مختلف، جاذبه های شگفت انگیزی در آن به وجود آمده به طوری که ایران را با وجود قرار داشتن در بخش خشک و نیمه خشک قاره آسیا، نمایی سبز و با طراوت بخشیده است. برهمین اساس سازمان محیط زیست طبق تعاریف و معیارهای جهانی محیط زیست، ایران را در 4 طبقه کلی توصیف کرده است. این طبقه بندی در سال 1974 میلادی1353 ه . ش به مجلس ارائه شد و مورد تصویب قرار گرفت و ضمناً اختیارات قانونی و اداره کلی مناطق تحت حفاظت به سازمان محیط زیست واگذار شد.




پارک های ملی، آثار طبیعی ملی، منطقه حفاظت شده و پناهگاه حیات وحش 4 طبقه مورد نظر می باشند.  همچنین منطقه شکارممنوع برای ترمیم جمعیت جانوری اختصاص داده می‌شود. که می‌توان آن را با توجه به سایر معیارها، به عنوان یکی از مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران تعیین کرد.  توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران ۱۵۳ منطقه شکارممنوع شناخته و معرفی شده‌است،  و نیزحفاظت و مدیریت مناطق و عرصه­های با ارزش اكوسیستمی و دارای غنای ژنتیكی بالای گیاهی و جانوری بدون در نظر گرفتن جوامع محلی و نقش مشاركتی آنها در روند مدیریت بهینه و توسعه پایدار عملاً امكان پذیر نبوده و تجربه دهه­های گذشته نیز بر این امر صحه گذاشته است. لذا در دهه 1960 متخصصین و كارشناسان ارشد محیط زیست بر ایده نوینی تحت عنوان ذخیره­گاه زیست­كره به توافق رسیدند و از همان سالها ایجاد و تاسیس ذخیره­گاه زیستكره در یونسكو به جدیت پیگیری شد.  وجه تمایز ذخیره گاه های زیست كره از دیگر طبقات حفاظت شده، روش برنامه ریزی و مدیریت مناسب آنهاست كه بر پایه استفاده های چند منظوره و سپردن نقش اساسی و سازنده به جوامع محلی استوار است. در این برنامه ریزی ها، توجه به ارتباط متقابل انسان و منابع طبیعی و استفاده پایدار، زمینه حفاظت و حمایت از منابع ژنتیكی گیاهی و جانوری، پژوهش، نظارت و كنترل پیوسته محیط زیستی را فراهم می سازد.

تاریخچه
تصویب قانون حفاظت و تشکیل کانون شکار ایران در سال ۱۳۳۵، نخستین اقدام مدون برای حفظ جمعیت و تنوع جانوران در ایران به‌شمار می‌آید. ازاین رو، زمینه تاسیس یک نهاد دولتی جدید به‌نام سازمان شکاربانی و نظارت بر صید در سال ۱۳۴۶ فراهم شد. در این سال، سازمان یاد شده به‌عنوان یک دستگاه مستقل دولتی و زیر نظر شورای‌عالی شکاربانی و نظارت بر صید، جایگزین کانون شکارشد. در قانون‌های مربوط به این سازمان، امکان اختصاص بخش‌هایی از کشور به پارک‌های ملی(در آن زمان پارک حیات وحش نامیده می‌شد) و منطقه‌های حفاظت شده با تعریف‌های معین فراهم شد. به این ترتیب اولین سنگ بنای مناطق حفاظت شده ایران در سال ۱۳۴۶، یعنی ۹۵ سال پس از احداث اولین پارک ملی جهان (پارک ملی یلو استون در آمریکا) و ۱۹ سال پس از بنیانگذاری اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع نهاده شد. در این سال پیشنهاد تاسیس دو پارک ملی و پانزده منطقه حفاظت شده به‌عنوان نخستین گروه از مناطق حفاظت شده ایران به تصویب شورای‌عالی شکاربانی و نظارت بر صید رسید.


فهرست مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست ایران ارائه شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران در تاریخ آبان ۱۳۹۰

پارک‌های ملی
پارک ملی به محدوده‌ای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشه‌های طبیعی، اراضی جنگلی، دشت و آب و کوهستان اطلاق می‌شود که نمایانگر نمونه‌های برجسته‌ای از مظاهر طبیعی ایران می‌باشد و به منظور حفظ همیشگی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنیها در شرایط کاملاً طبیعی تحت حفاظت قرار می‌گیرد.
 ارومیه (آذربایجان غربی و شرقی)، کنتال (بخشی از پناهگاه کیامکی می‌باشد) (آذربایجان شرقی)، کلاه قاضی - قمیشلو (تیران-اصفهان)، نای بند - دیر-نخیلو (بوشهر)، خجیر - سرخه حصار - لار (تهران)، تنگ صیاد (چهارمحال و بختیاری)، تندوره (خراسان رضوی)، سالوک - ساریگل (خراسان شمالی)، دز - کرخه (خوزستان)، توران - کویر (سمنان)، بختگان - بمو - قطرویه (فارس)، خبر (کرمان)، گلستان (گلستان)، بوجاق (گیلان)، پابند - کیاسر (مازندران)، سیاهکوه (یزد)،

آثار طبیعی ملی
اثر طبیعی ملی پدیده‌های نمونه یا مجموعه‌های گیاهی و جانوری (زیست‌محیطی) نادر یا اشکال و مناظر کم‌نظیر، ویژه و غیر قابل جایگزین که از جهات علمی، تاریخی یا طبیعی دارای ارزش حفاظتی باشند، به عنوان اثر طبیعی ملی، با تعیین محدوده از آنها حراست می شود.
مراغه - غار سهولان - قله سبلان - غار یخکان - دهلران - تنگ رازیانه - کوه نمک جاشک - جزیره خارکو - تار و هویر - تنگه واشی - غار رودافشان - لاله واژگون - بزنگان - چشمه گراب - قلل بینالود - ارس سرانی - سرو قره باغ - صنوبر شیروان - سرو زربین سنگان - چشمه گل فشان تنگ - چشمه گل فشان پیرگل - قله تفتان - سرو سیرچ - غار پروآ - غار قوری قلعه - سوسن سفید - سروهرزویل - چشمه فکجور دمکش - غار ماهی کور - غار چال نخجیر - خشکه داران - قلل سه گانه علم کوه، سیاه کمان، تخت سلیمان - قله دماوند - گنبدهای نمکین خرسین - سرو ابرکوه.

پناهگاه‌های حیات وحش
پناهگاه‌های حیات وحش، زیستگاه‌های نمونه گونه‌های جانوران وحشی است که از اهمیت زیست محیطی و ملی برخوردارند. این مناطق، محیط‌های مناسبی برای فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی به ویژه در ارتباط با جانوران وحشی به شمار می‌آیند. بهره برداری مصرفی و سازگار و همچنین فعالیت‌های گردشکری کنترل شده در پناهگاه‌ها مجاز است.
کیامکی - تالاب کانی برازان - دشت سوتا وحمامیان - قمیشلو (به مساحت اضافه شده) - کلاه قاضی - موته - عباس آباد - خارک - تالاب کجی نمکزار - رباط شور - میاندشت - حیدری - شیر احمد - شادگان - انگوران - توران - خوش ییلاق - هامون - بختگان - زریوار - روچون - دربند راور - زریاب - مهروئیه - بیستون - امیرکلایه - لوندویل - سلکه - سرخانگل - چوکام - میانکاله - دودانگه - دشت ناز - سمسکنده - فریدونکنار - جاسب - راسبند - شیدور - هندورابی - بوروئیه - نایبندان طبس - دره انجیر و نی باز.

مناطق حفاظت شده
منطقه حفاظت شده، یکی از مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست ایران می باشد. سازمان حفاظت محیط زیست «منطقه حفاظت شده» را به شرح زیر تعریف نموده است: «اراضی به نسبت وسیع با ارزش حفاظتی زیاد که با هدف حفظ و احیای رویشگاه های گیاهی و زیستگاه های جانوری انتخاب می شوند. مناطق حفاظت شده، محیط های مناسبی برای اجرای برنامه های آموزشی و پژوهش های زیست محیطی به شمار می آیند.انجام فعالیت های گردشگری و بهره برداری مصرفی و اقتصادی متناسب با نواحی هر منطقه و بر اساس طرح جامع مدیریت مناطق، مجاز است.» تعداد مناطق تحت حفاظت ایران ۹۳ منطقه میباشد.
ارسباران - مراکان - سهند - دیزمار - کاغذکنان - میرآباد - تالاب سد نوروزلو - مغان - آق داغ - کرکس - دالانکو ه تیران - قمصر و بزرک - کهیاز - مانشت و قلارنگ - کولک - کبیر کوه - مند - حله - جاجرود - ورجین - کویر - البرز مرکزی - سبزکوه - تنگ صیاد - هلن - قیصری - شیدا - آرک و کرنگ - شاسکوه و اسفدن - درمیان - مظفری - گرزمی - کوه بزنگان - تخت سلطان - بینالود - تندوره - دربادام - درونه - رئیسی - هلالی - ارس سیستان - جنگل خواجه - افتخاری - باغ کشمیر - هنگام - قرچغه - پروند - قرخود - ساریگل - سرانی - سالوک - شیمبار و حوزه دریاچه سد کارون - دز - کرخه - شالو و مونگشت - هفت شهیدان - کرایی - دیمه - چهل پا - میشداغ - میانگران - هورالعظیم - انگوران - سرخ آباد - توران - پرور - گاندو - کوه بیرک - کوه پوزک - شیله - تنگ بستانک - آبشار مارگون - بهرام گور - هرمد - ارژن و پریشان - میان جنگل فسا - ماله گاله - باشگل - پلنگ دره - بیجار - بدر و پریشان - عبدالرزاق - کوسالان و شاهو - بیدوئیه - بحرآسمان - دهج - سنگ مس - کوه شیر - مارز - کوه جوپار - چاه کومه - سعدی - کوه آسیاب کوهبنان - قلاجه - بیستون - بوزین و مرخیل - دنا - کوه خیز و سرخ - سولک - کوه خامین - کوه دیل - دنای شرقی - سیوک - زاو - لوه - جهان نما - لیسار - سیاه کشیم - گشت رودخا ن و سیاه مزگی - بوجاق - سیاهرود رودبار - سرولات و جواهر دشت - اشترانکوه - سفیدکوه - خیبوس و انجیل سی - واز - اساس - بلس کوه - چهارباغ - هراز - هزارجریب - آبشار شیرگاه - بولا - شش رودبار - الوند - هفتادقله - حرا - گنو - جزایر فارور - سراج - حرای تیاب و میناب - حرا (گابریک و جاسک) - حرا رود گز - حرای خوران - کوه کشار - کوه هماگ - کوه باز - پرزوئیه - طارم - لشکردر - خانگرمز - گلپرآباد - شراء (نشر) - آلموبلاغ - ملوسان - کالمند - کوه بافق - سیاه کوه - باغ شادی.

منطقه شکار ممنوع
منطقه شکار ممنوع زیستگاه‌هایی با ویژگی‌های بارز است که جمعیت جانوری آنها به دلیل شکار بی رویه رو به کاهش است و از این رو به حمایت نیاز دارند، برای مدتی محدود و به طور معمول ۳ تا ۵ سال، شکار ممنوع می‌شود. چنانچه جمعیت جانوری منطقه‌ای دراین دوره ترمیم شود، می‌توان آن را با توجه به سایر معیارها، به عنوان یکی از مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران تعیین کرد. راهکار تعیین مناطق شکار ممنوع را می‌توان پشتوانه‌ای برای حفاظت از ذخایر طبیعی کشور و نوع آزمون برای بررسی قابلیت‌های مناطق، برای پیوستن به مجموعه مناطق حفاظت شده دانست.

ذخیره گاه زیست کره
ذخیره‌گاه زیست‌کره مناطق حفاظت‌شده طبیعی-زیستی بین‌المللی هستند که علاوه بر حفاظت، دستاوردهایی نظیر ارائه سایتهای مطالعاتی کم نظیر به دانشمندان و تجربه مهارت انسان در پشتیبانی از توسعه پایدار را نمایان می‌سازند. اعلام ذخیره‌گاه‌های زیست کره برای جلوگیری از تغییرات برگشت‌ناپذیر و بهره‌برداری ناپایدار از منابع طبیعی، در عین نیاز به بهره‌برداری از طبیعت (باتوجه به رشد روز افزون جمعیت) شکل گرفته‌است و به یکی از تقسیم بندیهای مهم حفاظتی جهان بدل شده‌است.
این مناطق حفاظت شده از طرف یونسکو تحت پوشش دفتر شورای هماهنگی بین‌المللی برنامه انسان و کره مسکون (MAB) قرار دارند. از آغاز اجرای آن (دهه ۱۹۶۰ میلادی) تاکنون ۵۵۳ ذخیره گاه زیستکره در ۱۰۷ کشور جهان به ثبت رسیده‌است.
ایران از سالها پیش جهت حفاظت از منابع طبیعی، تنوع زیستی خود تقسیم‌بندی‌های متفاوتی از حفاظت مانند پارکهای ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاههای حیات وحش، مناطق حفاظت شده و مناطق شکار ممنوع را به مرحله اجرا گذارده‌است. علاوه بر مناطق تحت مدیریت ذکر شده
کشور ایران در این زمینه از کشورهای فعال و موثر بوده و در سال ۱۹۷۶م با اختصاص ۹ ذخیره گاه زیستکره و پس از ۳۴ سال با موافقت اختصاص ۲ منطقه دیگر (دنا و تنگ صیاد) توسط یونسکو، ایران اکنون ۱۱ ذخیره گاه زیستکره را داراست
۱. منطقه حفاظت شده ارسباران با وسعت ۵۲۰۰۰ هکتار
۲. منطقه حفاظت شده ارژن با وسعت ۶۵۷۵۰ هکتار
۳. منطقه حفاظت شده گنو با وسعت ۴۹۰۰۰ هکتار
۴. پارک ملی گلستان با وسعت ۱۲۵۸۹۵ هکتار
۵. پارک ملی کویر با وسعت ۷۰۰۰۰۰ هکتار
۶. منطقه حفاظت شده حرا با وسعت ۸۵۶۸۶ هکتار
۷. پارک ملی دریاچه ارومیه با وسعت ۴۶۲۶۰۰ هکتار
۸. پناهگاه حیات وحش میانکاله با وسعت ۶۸۸۰۰ هکتار
۹. پارک ملی و پناهگاه حیات وحش توران با وسعت ۱۰۰۰۰۰۰ هکتار
۱۰. منطقه حفاظت شده دنا در استان کهگیلویه و بویر احمد
۱۱. پارک ملی و منطقه حفاظت شده تنگ صیاد در استان چهار محال و بختیاری





نوع مطلب : مناطق چهار گانه، 
برچسب ها : پارک ملی، اثر طبیعی و ملی، پناهگاه حیات وحش، منطقه حفاظت شده، منطقه شکار ممنوع، ذخیره گاه زیست کره،
لینک های مرتبط : کویرها و بیابان های ایران، ویکی پدیا،




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.