تبلیغات

ENVIRONMENT & MJM & BIODIVERSITY - هفته محیط زیست و آموزش‌های پایه
 
ENVIRONMENT & MJM & BIODIVERSITY
*کتابخانه حیات در حال سوختن است و ما حتی عناوین این کتابها را نمی دانیم*
                                                        
درباره وبلاگ

با زمین سخن بگو و به تو خواهد آموخت؛

بر خود لازم دیدم به عنوان عضو کوچکی از این خانواده بزرگ و سبز اندیش حق تکلیف ادا کنم و به منظور اطلاع رسانی، ارتباط، پیشبرد ارتقای علمی، تعامل بین افراد، و نیز ارتقاء و جا اندازی فرهنگ محیط زیستی این تار نمای در پیش رو را ایجاد کنم.

««««««««خواهشمنداست ما را از راهنمایی ها و نظرات سازنده خود بی نصیب نفرمایید.»»»»»»»»

و نخواهیم مگس از سر انگشت طبیعت بپرد. و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون. و بدانیم اگر کرم نبود ، زندگی چیزی کم داشت. و اگر خنج نبود ، لطمه میخورد به قانون درخت. (سهراب سپهری)

مدیر: mohammad jaber movahedi
نظرسنجی
کدام یک از این گروه موجودات زنده را دوست دارید؟










پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • آخرین بازدید :
  • کل بازدید :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بروز رسانی :
صدای پرندگان
معرفی به دوستان
Translate
     هر كس در چند سال گذشته گذرش به شهرهای كناره دریای خزر افتاده و با چشم نه چندان تیزبین پیرامون خویش را نگریسته باشد، نخستین چیزی كه چشم‌هایش را می‌آزارد، زباله‌های رها شده در كنار دریا، جاده‌ها و پارك‌های ملی است.
هر كس در چند سال گذشته گذرش به شهرهای كناره دریای خزر افتاده و با چشم نه چندان تیزبین پیرامون خویش را نگریسته باشد، نخستین چیزی كه چشم‌هایش را می‌آزارد، زباله‌های رها شده در كنار دریا، جاده‌ها و پارك‌های ملی است. قوطی‌های فلزی و پلاستیكی و موادی از این دست كه سال‌ها و شاید قرن‌ها نیاز به تجزیه دارند در جاهای پر رفت و آمد رها شده و كشتزاری از زباله و زشتی را پدید آورده‌اند. چرا راه دور! می‌توان نزدیك‌تر را هم دید. گاهی دیده می‌شود با اینكه سطل‌زباله در یكی، دو متری شهروندان قرار دارد، زباله‌ها روی زمین و چمن گردشگاه‌ها رها شده و رها‌كنندگان با خیالی آسوده به خانه باز می‌گردند.

گرچه پس از پایان روز و آرامش یافتن ما در خواب، این تلاش‌های كارگران زحمتكش شركت‌های خصوصی مسوول پاك‌سازی شهر است كه سر به هوایی گروه پر شماری از شهرنشینان چندان به چشم نمی‌آید و اینچنین است كه هر روز صبح، روزمان را با كوچه‌ها و خیابان‌های پاكیزه آغاز می‌كنیم و زشتی این رفتارها به چشم نمی‌آید و باز به ویرانی و آلودگی بیش از پیش زیست بوم خود می‌پردازیم. به باور نگارنده شهروندی كه می‌تواند با دراز كردن دست خویش ته سیگارش را در سطل زباله بیندازد و با این حال آن را روی زمین رها می‌كند، نه از سر دهن كجی به بن‌مایه‌های زندگی شهرنشینی كه از ناآگاهی و نیاموختگی این بن‌مایه‌هاست كه شهر و كشور و در پی‌ آن جهان خویش را می‌آلاید. چنین شهروندانی الفبای زندگی در جهان رو به گرما و آب شدن یخ‌های قطبی، از میان رفتن صدها گونه گیاهی- جانوری در هر روز، آسیب جدی رسیدن به لایه ازون و سرعت باور نكردنی نابودی زندگی در كره نیلگون زمین را نمی‌دانند و درك نكرده‌اند-‌ گرچه هر روز در رسانه‌ها می‌بینند و می‌شنوند و كمتر هم می‌خوانند. بسیاری از ما با رفتارهای شهروندی و جهان شهروندی آشنا نیستیم و زندگی را غریزی و با بهره‌گیری از آموزش‌های خانوادگی و تجربه‌های بی‌شكل شخصی می‌گذرانیم. برای پرورش شهروندانی كه با گام‌های نخستین شهروندی آشنا باشند بی‌گمان نیازمند آموزش، آن هم به روش درگیری ذهنی و عملی با موضوع یادگیری هستیم. از این‌رو پدید‌آوری نگاهی فرهنگی- اجتماعی به موضوع نگاهداشت و پاسداشت زیست بوم نیاز به آموزش و بی‌گمان تلاشی چند ده ساله دارد. اینكه پدر یا مادری در برابر دیدگان تیزبین فرزند خویش پوست میوه را از اتومبیل بیرون پرتاب می‌كند و فرزند را هم در یك كنش ناخودآگاه به ویرانی و بی‌توجهی در نگاهداشت زیست بوم فرا می‌خواند، كاری نیست كه بتوان در فاصله یكی، دو سال از فرهنگ زدود و پاك كرد.

اینجاست كه نقش آموزش از پایه، در دبستان و مدرسه به‌شدت پر رنگ می‌شود و راهی جز آموزش در برابر جامعه بی‌مهر با محیط‌زیست باقی نمی‌ماند. آموزش نگهداشت و پاسداشت زیست بوم، از آموزش‌های پایه‌یی شهروندی به شمار می‌آید و در جهان كنونی به‌شدت مورد توجه فرادستان محیط زیستی و آموزشی قرار دارد. در برنامه‌های وابسته به پرورش شهروند، درس‌ها، كتاب‌ها و درونمایه‌های آموزشی به گونه فزاینده به نگهداشت محیط زیست می‌پردازند و با كنش‌هایی مانند داستان نویسی، اجرای نمایشنامه و طرح پرسش در كلاس‌ها و گفت‌وگو‌های دراز مدت و كارا بر موضوع‌های زیست محیطی، اندیشه و احساس نوباوگان را درگیر كرده و به آرامی و با بردباری آن را نهادینه می‌كنند. با بردن دانش‌آموزان به گردش‌های علمی- تفریحی و بازدید از مكان‌هایی مانند باغ وحش، پارك‌های جنگلی، مكان‌های آسیب دیده از پیشرفت‌های انسان و... افزون بر آموزش برای پاسداشت زیست بوم، بخشی از كارهای محیط‌زیستی را بر عهده خود دانش‌آموزان می‌گذارند و آنها را به كنش‌هایی برای نگهداشت آن بر می‌انگیزند.

اگرچه آموزش و پرورش ما درگیر دشواری‌های بنیادینی مانند اقتصاد، ناكارآمدی آموزش، افت آموزشی و... است اما به نظر می‌رسد بخش دراز مدت برنامه‌های سازمان محیط زیست بدون همكاری با آموزش و پرورش و فرهنگ‌سازی از پایه در سامانه آموزشی پیش نخواهد رفت. در هفته‌یی كه بر آن «هفته گرامیداشت محیط زیست» نام نهاده شده است، اگر برنامه‌های زیست‌محیطی را به دو بخش كوتاه و بلندمدت تقسیم كنیم، بی‌گمان بخش بلندمدت آن باید كانون توجه خویش را بر آموزش شهروندان كنونی و آینده قرار دهد. این آموزش‌ها باید با همكاری آموزش و پرورش و در كلاس انجام گیرد. باشد كه فرادستان زیست محیطی و آموزشی در پیگیری افزایش دانسته‌های محیط زیستی شهروندان از سطح سخن‌های زیبا فرا‌تر رفته و دلواپسی‌های خویش را در نهان كودكان، نوجوانان و جوانان جست‌وجو كنند.




نوع مطلب : دست نوشته ها، 
برچسب ها : هفته محیط زیست، محمد رضا نیک نژاد،
لینک های مرتبط : زیست بوم،




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.